Μυθοπλασία

Επειδη θα τα δειτε αυτα στο Robin Hood επικαλυμενα με μπολικη ανδρεια, θυμηθηκα ενα αλλο παραμυθι:

"Σε ενα παλιο μικρο βασιλειο-προτεκτορατο περισσοτερο, ευλογημενο με ενα παραδοξο-παραλογο τροπο, υπηρχαν αναταραχες, λογω οικονομικων-κοινωνικων-ηθικων αδιεξοδων. Η ιστορια μας αφορα ενα χαλικακι απο τον τοιχο ολου αυτου που συνεβη τελικα και ειχε ως εξης:

Yπηρχε ενας ισχυρος ανδρας, η ιστορια δεν θυμαται το ονομα του, διαχειριστης τσιφλικαδων, που περναγε στον απλο λαο οτι ειναι κοινωνικα ευαισθητος και κατακεραυνωνε την ηγετικη δυναμη της εποχης (η ιστορια παντα θυμαται τις ηγετικες δυναμεις, διοτι γι'αυτο εφευρεθηκε τροπον τινα..).

Tο ονομα του ηγετη Χιονομουστακος Ερπητιος. Δεν ηγειτο πραγματικα, οπως αλλωστε σε ολες τις μοναρχιες, αλλοι τον εβαλαν, μελη της φατριας (που ειχαν καποιο μερος του λαου με το μερος τους μεσω πελατειακων σχεσεων) , τα οποια μελη πισω απο τον Ερπητιο, ειχαν τη δικη τους "ατζεντα" (θα λεγαμε εμεις εν ετη '10), τυπου "ο Ερπητιος μπροστα παρθενος και εμεις κανουμε αυτα που ξερουμε".

Επιστρεφω λοιπον.. Ο διαχειριστης, ειχε φιλους σημαντικους (λογικο), μεταξυ αυτων ενα μαηστορα που ειχε μια μεγαλη πλατεια που εκει πηγαινε ο λαος να ενημερωθει. Του λεει ο μαηστορας : "παρε μια ωριτσα στην πλατεια, εσενα διαχειριστα σε ξερει ο λαος, θα μαζευτει μιλιουνια και αρχισε να τα λες ενα χερακι για τους ακολουθους του Ερπητιου, γιατι σαν πολλα μας τα εχουν κανει και ενταξει επειδη δεν ανηκουμε στην αυλη τους, δεν ειμαστε και ανισχυροι! Τωρα θα δουν τη δυναμη μας!". Ανεβαινει στην πλατεια, που λετε παιδια μου και λεει λεει λεει, ουτε σε ντερμπυ μονομαχιων δεν ειχε βγαλει τοση ενταση. Ο λαος, πολυς ειδε, λιγος ταρακουνηθηκε, λογω ζαλαδας απο τα πολλα που του ειχαν συμβει, απεκαμε και το πηρε στο μυαλο του μεν, αφησε για αλλη στιγμη την αφομοιωση δε.... Ησυχια μετα απο ολους....

&..Δυο βδομαδες μετα, τυχαινει μια μαζικη συναντηση του λαου στο αστικο κεντρο του βασιλειου για να φωναξουν (για λεφτα ηταν ο λογος κυριως, δικαιοσυνη-ξεβολεμα και λοιπες αξιες δεν ηταν πολυ επικαιρο ακομα). Διδεται λοιπον, απο τους Ερπειν-ακολουθους, διαταγη σε βασιλικους υπαλληλους-αορατους (αυτοι υπαρχουν μονο στις σκιες του τεραστιου παλατιου, την ταυτοτητα τους γνωριζουν μονο αυτοι που τους προσελαβαν) να πανε σε ενα χωραφι του εκνευριστικου διαχειριστη, το πιο ευκολο να παθει ζημια (ειχε ξερο σιταρι σε προσιτο μερος χωρις φραχτη, με πολλους εργατες) και να κανουν ζημια, καλυπτομενοι απο τον τιμημενο λαο (που φωναζε για λεφτα και λοιπες προσκολληθεισες μητρικες αναμνησεις..). "Με αυτο τον τροπο" σκεφτηκε ενας ακολουθος (χοντρος νομιζω γραφει η ιστορια), ¨θα του δειξουμε ποιος εχει το πανω... χερι-ακους εκει να με βρισει ΕΜΕΝΑ". Σημειωτεον γνωριζαν οτι το χωραφι δεν πληρουσε βασικες αρχες προστασιας (νερο κλπ), οποτε θα τον ειχαν στο χερι...

&... Ετσι και εγινε.. Περνοντας απο το χωραφι ο κοσμος, ξεπεταχτηκαν 3-4 αορατοι μανδυοφοροι και γνωριζοντας τις αδυναμιες του χωραφιου, εριξαν υγρο-πυρ στο ξερο σιταρι. Σε δευτερολεπτα το μερος εγινε κολαση, οι μανδυοφοροι ησυχοι εξαφανιστηκαν, δεν τους ενοχλησε κανεις απο αυτους που φωναζαν, ειναι σιγουρα τρομακτικο σε εκατονταδες κοσμου να εμφανιζονται 3 ετοιμοπολεμοι μανδυοφοροι, κοκκαλωνει ο τρομος απο την καταστροφικης τους ορμη. Ατυχια της στρατιωτικης επιχειρησης, ηταν ο θανατος 3-4 εργατων που ειχαν χωθει μεσα στο σιταρι για να γλυτωσουν...
&.. Και εκει οι ακολουθοι τα εχασαν για πολυ λιγο, ειναι αληθεια.

Το βασικο μερος του σχεδιου ειχε πραγματοποιηθει: βγηκαν στη φορα οι ελλειψεις του χωραφιου (ως προς τους εργατες) και πως θα αποδοθουν ευθυνες, επειτα γιατι ο αναλγητος διαχειριστης να εχει τους εργατες να δουλευουν στο λιοπυρι ενω ο λαος παραδιπλα φωναζει (και για λεφτα κιολας!)? Και οι νεκροι δεν θα πανε χαμενοι σκεφτηκαν. Απλα θα ενισχυσουν το κυμα δυσαρεσκειας προς τον διαχειριστη και !μπονους! ο λαος βυθισμενος σε ενα πλαστο ενοχικο πενθος που θα ταισουμε και εμεις, θα ξεχασει για καποιο καιρο μαζωματα στις πλατειες, στα καπηλεια κλπ... Ασε που απο αυτο, μυρια καλα επονται!..

&... Μη σας πω για το διαχειριστη.. Κουρνιασε, τι να κανει, σκεφτηκε: "τελικα, με καποια πραγματα δεν τα βαζεις.. αυτοι δεν φοβουνται ουτε το θεο.." και το μοιραζοταν με τους λοιπους φιλους του -που λουφαξαν και αυτοι. Νομιζω οτι σκεφτοταν να φυγει απο το βασιλειο και να κατοικησει σε βασιλειο τροπικο, θερμο με πηγες που αναβλυζουν ενα μαυρο παχυρευστο υγρο.

Δεν αλλαξε τιποτα αλλο.
Σπυρος