ψηφιακή μούφα και μισή...

Ήμανε (sic) σε ένα φαγοπότι τις προάλλες παρέα με την ψηφιακή μου φωτογραφική μηχανή και έβγαλα ίσα με 150 φωτογραφίες έτσι για την πλάκα. Ούτε πανάκριβα φιλμ των 36 καρέ, ούτε έξοδα εμφανίσεων, ούτε να γίνεσαι φειδωλός στα snapshots, ούτε τίποτα...Φοβερή ανακάλυψη αυτές οι ψηφικακές συσκευούλες, έτσι?

Για να μην πω ότι στην επιστροφή έβαλα στο shuffle το mp3 με τα 4GB μουσικής να παίζει (ένα φτηνιάρικο "εμμπηθράκι" είναι αλλά μια χαρά την κάνει την δουλειά του) και έπαιζε και έπαιζε και έπαιζε για πόση ώρα, κι ούτε να αλλάζεις πλευρά στην κασέττα, ούτε να ψάχνεις για άλλο cd μέσα στην τσάντα σου για να αλλάξεις αυτό που μόλις τελείωσε και πάει λέγοντας.. Ρε τους κερατάδες τι έχουν βγάλει... Μας σώσανε! Μας σώσανε??

Και περπατάω, και καθώς φτάνω σπίτι συνειδητοποιώ ότι μέσα στο mp3 έχω ρίξει ένα κάρο μ@λ@κίες πρώτης ποιότητος..... Από τα 50 τραγούδια που άκουσα, είναι ζήτημα να με αρέσανε τα 15.... Πως πας στο super market και λες "βάλε μου μισό κιλό γραβιέρα Κρήτης τριμμένη" και σου λέει ο τυροκόφτης "650 γραμμάρια βγήκε, να τ'αφήσω?", και εσύ ενώ θες να του πεις "ναι, να το αφήσεις και να μου βάλεις μισό κιλό" τελικά του λες "άστο μωρέ, σιγά"..... Α να γεια σου, ένα τέτοιο πράγμα... Κατεβάζεις μουσική από το net, και μιας και κατεβάζεις αυτά που θες, κατεβάζεις και 5-6 κιλά mp3 ό,τι να'ναι..... Εδώ κρατάς την γραβιέρα που την χρυσοπληρώνεις, δεν θα κρατήσεις τα μουφο-mp3 που πλέον είναι και τσάμπα (μάγκα) ? Ε, και τα φορτώνεις όλα στον εμμπηθροπαίχτη (καρα-sic) και μετά από καμμιά ώρα ακρόασης λες "τι μ@λ@κίες ακούω ρε γαμώτη?".. Αλλά "δεν πάει στα διάλα", λες. Ευκολία! Και στο κάτω κάτω μαζί με τα ξερά ακούς και τα χλωρά (παραφράζοντας την γνωστή φράση).... Οπότε πάλι καλά...

Και βγάνω την memory card από την ψηφιακή φωτογραφική μηχανή και την πλαγκάρω (πως την δουλεύω έτσι την ορολογία ρε γαμώτη, ε?) στο lapdance... ε στο laptop ήθελα να πω. Να δω τι φωτογραφιάρες έβγαλα ο Μάρας Δεσύπρης... Τρομάρα μου.. Πόσες είπα ότι έβγαλα? 150? Ε, οι 144 ήταν για "permanently delete from the whole universe"... Αφού ό,τι μ@λ@κία κι αν έβλεπα μπροστά μου, πάταγα και το κουμπάκι της μηχανής να το αποτυπώσω.. Σιγά, τσάμπα είναι... Ακριβώς, "τσάμπα"... Ούτε καν "φτηνό"....

Θέλω πίσω την αναλογική ζωή μου ρε!!!!!!!

Άνοιξα το συρτάρι με τις φωτογραφίες που κάποτε έβγαζα με την αναλογική μου σαπιομηχανούλα... Τι ωραίες που είναι! Ζεστοί φορείς αναμνήσεων... Κάθε αποτύπωση στο χαρτί και μια αίσθηση θαλπωρής ταξιδεμένης στον χρόνο.. Ε, βέβαια. Έτσι είναι. 36 πόζες το φιλμ, όλες όμως με κάποιο νόημα... Κι αν 3-4 κάηκαν κατά την λήψη, δεν πειράζει. Είχαν κι αυτές την γλύκα τους..

Έκανα και το mp3 στην μπάντα.. Κι έβαλα ένα βινυλιάκι να παίξει.. American Analog Set - Set Free... "Born on the Cusp" το πρώτο τραγούδι.. Μου ζέστανε την καρδιά και το μυαλό.. Η πλάκα είναι ότι το είχα και στο mp3 player, αλλά δεν λειτουργούσε το ίδιο.. Βλέπεις είναι διαφορετικό να "επενδύεις" συναισθηματικά σε ένα δισκάκι, να δίνεις 15-20 ευρώ απο το υστέρημα σου ελπίζοντας ότι οι ήχοι του θα σου γιατρέψουν την ψυχή και θα σου καθαρίσουν το μυαλό! Και αν η ελπίδα σου βγει αληθινή τότε η ικανοποίηση δεν μετριέται ούτε με ένα i-pod τίγκα σε μουσικές, ενώ ακόμα και η απογοήτευση θα σου δώσει τροφή για σκέψη.. Γιατί το σάπιο το mp3 το κάνεις delete, το σάπιο το δισκάκι όμως θα το κρατήσεις στο ράφι, και είτε θα βρεις μέσα του κάτι να αγαπήσεις, είτε θα σου δώσει κίνητρο την επόμενη φορά να είσαι προσεκτικότερος...


"Την επόμενη φορά να είσαι προσεκτικότερος", είπα?? Μήπως για αυτό γίναμε έτσι ρε γαμώτη? Άδειοι, αδρανείς και απογοητευμένοι... Τα τρία "Α"... Μας δόθηκαν ένα κάρο ευκολίες, ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές, mp3 players, κνητά τηλέφωνα και δεν ξέρω και εγώ τι άλλο... Και στο τέλος τι? Χάσαμε την ρομαντζάδα.. Ναι ρε γαμώτη, την ρομαντζάδα! Τις λίγες ευκαιρίες και καλές! Την απαίτηση να θέλουμε το καλύτερο για μας.. το ουσιαστικά και πραγματικά καλύτερο όμως.. Στα πάντα!

Πάω μια βόλτα από το record house... Εκείνη την παλία την φωτογραφική μηχανή, που να την έχω βάλει άραγε??

Vagless

The Last Man

Όπως λέει και το φιλαράκι μου ο Τσίτας (a.k.a. κωλοτούμπας), 'Για να προτείνεις σε κάποιον ενα κόμικ για να διαβάσει,πρέπει να τον γνωρίζεις πολύ καλά για να καταλάβεις τι στύλ του ταιριάζει και έτσι να τον κάνεις addict στο όμορφο αυτο σπόρ με 2-3 επιλογές σου...μετά θα το ψάξει μόνος του'.
Νομίζω ίδη με την 2ερή του πρόταση έχω κωλήσει με την φάση κόμικ για τα καλά!!!!
Το θέμα λοιπόν αυτής της ιστορίας είναι το εξής : Ο Γιορίκας Μπράουν (Yorick Brown),ένας άνεργος ''escape artist'' (όπως αυτοαποκαλείτε)απο την Νέα Υόρκη,μετά απο έναν ιό που χτυπάει τη Γή μένει ο μόνος ζωντανός άντρας πάνω στον πλανήτη!Όταν φυσικά μαθαίνετε αυτό απο το κυρίαρχο πλέων αντίθετο φύλο επικρατεί χάος....νεοσύστατη φυλή αμαζόνων με ακραίες φεμινιστικές τάσεις τον κυνηγάνε πάνω σε μηχανές κουβαλώντας, τι άλλο πέρα από τόξα, για να τον σκοτώσουν φυσικά και έτσι να απαλαγόυν μια και καλή απο το σιχαμένο αντρικό είδος!Πορωμένες λοχίες του Ισραηλινού στρατού τον ψάχνουν, για να τον χρησιμοποιήσουν ώστε να δημιουργήσουν τον προσωπικό στρατό τους, για να κατακτήσουν τον πλανήτη!Μέχρι και η αδερφή του πάει να τον σκοτώσει μιας και έχει προσχωρήσει στις αμαζόνες!Φυσικά όπου καθήσει και όπου βρεθεί στέκει σαν ξερολούκουμο για τις περισότερες γυναίκες.....ο Γιορίκας μας όμως ,θέλει να φτάσει στην Αυστραλία για να βρέι την κοπέλα του.....[εντάξει...μπορέιτε να σχολιάσετε όσο θέλέτε σε αυτό το σημείο],αφόυ πρώτα μαζί με μια βιολόγο επισκεφτούν το εργαστήρι της στην Καλιφόρνια για να ανακαλύψουν γιάτι έμεινε μόνο αυτός ζωντανός!Άφθονο χιούμορ,δράση,τρελές ατάκες σεξουαλικού περιεχομένου,'καρφωτές' περι της αντρικής κυριαρχίας και πολλές ανατροπές συνθέτουν αυτό το θεότρελο κόμικ!
Το προτείνω ανεπιφύλαχτα σε όποιον ψήνετε να κωλήσει με το άθλημα....
Όσον αφορά ποιά ήταν η πρώτη πρόταση του φίλου μου...........απλά τσεκάρετε το nick name μου.....






Spider Jerousalem