Τρίτη 11 Ιανουαρίου 2011

Η συνταγή

Σε μια απο τις εορταστικες ημερες, εκεινες τις ημερες με την παραδοσιακη επισκεψη για γευμα στο πατρικο λογω ονομαστικης εορτης της μη-τερας οπου φτανω σε κατασταση μισο-νυστας, μισο-πεινας, μισο(ω)-γενικοτερα, εκτυλιχθηκε το εξης :
"σπυρο, κατσε να δεις τι βρηκα! μια εκθεση σου απο το δημοτικο! οταν τη διαβασα σκεφτηκα οτι τελικα, το ειχες παντα μεσα σου να ασχοληθεις με αυτο που εχεις αποφασισει", ειπε η μητερα, δινοντας μου το κιτρινισμενο χαρτι, στην αναποδη οψη του οποιου υπηρχε φρεσκογραμμενη μια συνταγη για μια τουρτα που τελικα δεν δοκιμασε να φτιαξει.
Εκεινη τη στιγμη που πηρα στο χερι το διπλωμενο χαρτι, ειχα δυο αντικρουομενα αισθηματα, απο τη μια, μια γενικη απαξια για τα παιδικα μου χρονια που με χαρακτηριζει και απεναντι την "ψηφο εμπιστοσυνης" της μανας, που διαβεβαιω, ειναι limited edition- θετω κι αλλιως- ειδος προς εξαφανιση.
Διαβαζω λοιπον :"Ενα ανοιξιατικο πρωινο στο σχολειο του χωριου τα παιδια καναν μαθημα. Ενω ο δασκαλος ομως εκανε γραμματικη, τα παιδια απο το ανοιχτο παραθυρο βλεπαν το ανοιξιατικο τοπιο. Διπλα υπηρχε μια ανθισμενη μανταρινια. Βλεπαν τα πουλια που κελαηδουσαν, οι μελισσες βουιζαν. Ο δασκαλος ειχε ιδρωσει απο την κουραση μιλωντας για τις οξειες και περισπωμενες και προσπαθουσε να τις καρφωσει στο μυαλο μας. Σε μια στιγμη ενω ο δασκαλος μιλουσε, ενα πουλι κελαηδουσε και ο Νικολιος σεν αντεξε αλλο. Σηκωθηκε και ειπε : Σωπα δασκαλε να ακουσουμε το πουλι!".
Ειναι η μοναδικη φορα νομιζω, που η παιδικη μου ηλικια, αντικρυ στο "σημερα" μου, συμφωνησανε οτι "καλο! μου ταιριαζει!", συναντηθηκαν με συμπαθεια και αγαπη. Αν το κανω εικονα, το παιδι, εαν γνωριζε τον ενηλικα θα ελεγε "αυτος ο μεγαλος, ειναι αλλιως!" και ο ενηλικας "γαματος ο μικρος!".
Σε δευτερη αναγνωση μακρια απο το πρωτο συναισθημα, αναγνωριζα τα σεξουαλικα συμβολα (μελισσες, πουλια, καρφωσει? σπυρο, you horny bastard..), αλλα εκει μπηκε η διανοηση πια και δεν ηθελα να μου το χαλασει... :p
Οταν διαβασα αυτη την εκθεση σε τριτους, μια μελλοντικη μη-τερα, σχολιασε "ρε αυτο ειναι κοπια απο ενα ποιημα που ειχαμε μαθει δευτερα δημοτικου". Το σχολιο της, μακρια απο αυτο που ηθελα να πω και να μοιραστω.
Οχτω αυγα, ενα φλ.ζαχαρη, σοκολατα 400γρ, αμυγδαλα, σαβαγιαρ, γαλα, κονιακ, εγραφε φρεσκα-φρεσκα η συνταγη απο την αλλη μερια του κιτρινου χαρτιου (χαλια το γλυκο..). Για να μην ξεχναω τις διάφορες (και οχι μονο δυο οψεις) του νομισματος.

Στοχος επετευχθει ωστοσο, εγω και το παιδι, τα βρηκαμε.

Ειναι επισημο, η συνταγη εχει πετυχει.

σπυρος

3:44 πμ 10/1/2011 Μα τον Τατι!


Γραφω τωρα, εν θερμω, αφου ειδα το animation "Θαυματοποιος". Να ειμαι καθαρος, ο λογος που πηγα, ηταν, οτι ο Ζακ Τατι, ηταν ο σεναριογραφος και μετα τη γνωριμια μου με τον ηρωα του Hulot, τον εχω κατασυμπαθησει.
Γραφω επιτηδες τωρα, διοτι αργοτερα, θα αρχισω να ψαχνω για τον Τατι, να διαβαζω και η παρουσα γνωμη θα νοθευτει με πληροφοριες, οποτε αυτος ειναι ενας τροπος να κρατησω ετουτη τη στιγμη.
Λοιπον, συγκινουμαι & αγαλλιαζω με το τροπο που μεταφερει ρομαντισμο, μελαγχολια, ζεστασια, χιουμορ, χωρις να υπαρχει λεκτικη επικοινωνια. Και δεν μας χρειαζεται! Λες και αμα υπηρχε διαλογος, θα χαλαγαν ολα. Υπαρχουν τα παντα, επικοινωνια, μου μεταφερει συναισθηματα, πιθανον πιο καθαρα & πιο εντονα, απο οποιοδηποτε διαλογο.
Αναρωτιεμαι, ποια αισθηση πρεπει να εχει σε οξυνση αυτος ο ανθρωπος για να μπορει να πεταει τις λεξεις στο καλαθι.
Ή εχει καποια αναπηρια, τετοια ωστε, η αναγκη του, τον εκανε να φτιαξει το δικο του εκφραστικο μονοπατι?
Ή μηπως εχει φτασει σε τετοια επιπεδα, που words just get in the way, που λεει και μια ψυχη? Θα το ψαξω, αλλα για την ωρα, ειμαι συνεπαρμενος, οχι απο το φιλμ που ειδα, αλλα απο τον τροπο που εκφραζεται αυτος ο βρωμο-γαλλος. Ηχοι, κινηση, μουσικη, εικονες, εκφραση.. ολα αυτα σε ενα εξαιρετο συντονισμο, οκ, αλλα εχω και μια εντυπωση, σαν ο του-Τατις, να εχει βουτηξει μεσα στον ανθρωπινο πυρηνα, εμεινε καμποσο, καταφερε να βγει σωος και αφου πλεον γνωριζε, ειπε "η γλωσσα απλα μασκαρευει την ουσια. Τα παναθρωπινα αισθηματα, μπορουν να αναδυθουν με αλλους τροπους".
Δεν προτεινω τιποτα, μην παρεξηγηθω, εχω ομως και εγω τις αδυναμιες μου. Το κραταω και παω να συλλεξω περισσοτερες πληροφοριες.
σπυρος