Γραφω τωρα, εν θερμω, αφου ειδα το animation "Θαυματοποιος". Να ειμαι καθαρος, ο λογος που πηγα, ηταν, οτι ο Ζακ Τατι, ηταν ο σεναριογραφος και μετα τη γνωριμια μου με τον ηρωα του Hulot, τον εχω κατασυμπαθησει.
Γραφω επιτηδες τωρα, διοτι αργοτερα, θα αρχισω να ψαχνω για τον Τατι, να διαβαζω και η παρουσα γνωμη θα νοθευτει με πληροφοριες, οποτε αυτος ειναι ενας τροπος να κρατησω ετουτη τη στιγμη.
Λοιπον, συγκινουμαι & αγαλλιαζω με το τροπο που μεταφερει ρομαντισμο, μελαγχολια, ζεστασια, χιουμορ, χωρις να υπαρχει λεκτικη επικοινωνια. Και δεν μας χρειαζεται! Λες και αμα υπηρχε διαλογος, θα χαλαγαν ολα. Υπαρχουν τα παντα, επικοινωνια, μου μεταφερει συναισθηματα, πιθανον πιο καθαρα & πιο εντονα, απο οποιοδηποτε διαλογο.
Αναρωτιεμαι, ποια αισθηση πρεπει να εχει σε οξυνση αυτος ο ανθρωπος για να μπορει να πεταει τις λεξεις στο καλαθι.
Ή εχει καποια αναπηρια, τετοια ωστε, η αναγκη του, τον εκανε να φτιαξει το δικο του εκφραστικο μονοπατι?
Ή μηπως εχει φτασει σε τετοια επιπεδα, που words just get in the way, που λεει και μια ψυχη? Θα το ψαξω, αλλα για την ωρα, ειμαι συνεπαρμενος, οχι απο το φιλμ που ειδα, αλλα απο τον τροπο που εκφραζεται αυτος ο βρωμο-γαλλος. Ηχοι, κινηση, μουσικη, εικονες, εκφραση.. ολα αυτα σε ενα εξαιρετο συντονισμο, οκ, αλλα εχω και μια εντυπωση, σαν ο του-Τατις, να εχει βουτηξει μεσα στον ανθρωπινο πυρηνα, εμεινε καμποσο, καταφερε να βγει σωος και αφου πλεον γνωριζε, ειπε "η γλωσσα απλα μασκαρευει την ουσια. Τα παναθρωπινα αισθηματα, μπορουν να αναδυθουν με αλλους τροπους".
Δεν προτεινω τιποτα, μην παρεξηγηθω, εχω ομως και εγω τις αδυναμιες μου. Το κραταω και παω να συλλεξω περισσοτερες πληροφοριες.
σπυρος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου