Χθές το μεσημέρι μιλούσα στο τηλέφωνο με έναν φίλο. Είναι δάσκαλος καλλιτεχνικών και μου περιέγραφε την επί 1 μιση ώρα προσπάθεια του να διανύσει την απόσταση Ελληνικο-Δάφνη επιστρέφοντας από το σχολείο σπίτι του. Ο λόγος? Είχαν κλείσει την Λ. Βουλιαγμένης οι νταλικέρηδες στο ύψος της Αλίμου. Η αλήθεια είναι ότι ακουγόταν αρκετά τρελαμένος και οργισμένος, ενώ σας διαβεβαιώ ότι δεν είναι ούτε βολεμένος ούτε από αυτούς που κάνουν γενικά κριτική εκ του ασφαλούς. Ανήκει και αυτός στους μη προνομιούχους Έλληνες που έλεγε κάποτε μια ψυχή. Μάλιστα εντάσσεται στον αριστερό χώρο(με τη ευρεία πάντα έννοια!) ότι και αν αυτό σημαίνει. 
Όλο το σκηνικό είχε στηθεί στο μνημείο του αγνώστου στρατιώτη. Όχι μπροστά,όπως έχουμε δεί κι άλλες φορές να συμβαίνουν διάφορα περιστατικά, αλλά ΠΑΝΩ! ναι ΠΑΝΩ! Εν αρχή είναι μια όμαδα 20-30 της συμπαθούς(όπως λένε και οι δημοσιογράφοι) κατηγορίας των φορτηγατζηδων προσπαθεί να σπάσει το μπλόκο των ΜΑΤ και να ανέβει τα σκαλιά ώστε να μπεί στο μπουρδέλο τη βουλή όπως φώναζε. Τώρα το τι θα έκανε άμα έμπαινε το έχω μεγάλη απορροία η οποία δεν μου λύθηκε... Κάνουν λοιπόν ντου πετώντας πέτρες και δυναμιτάκια(μάλλον MEFISTO). Οι μπάτσοι πετάνε δακρυγόνα και οι οδηγοί κάνουν πίσω με τα ανοιχτά τους πουκάμισα να ανεμίζουν στον αέρα. Έπειτα, ακολουθεί ένα πλάνο όπου μια ομάδα ατόμων με ελληνικές σημαίες τραγουδάει τον εθνικό ύμνο ενώ στο τελος ένας από αυτούς, μιμούμενος προφανώς τον εκφωνητή του πολυτεχνείου το ‘74 φωνάζει στα ΜΑΤ : <<ΑΣΤΥΝΟΜΟΙ ΕIΣΤΕ ΑΔΕΡΦΙΑ ΜAΣ ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΧΤΥΠΑΤΕ ΕΜΑΣ?ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΧΥΣΕΤΕ ΑΙΜΑ ΑΔΕΡΦΩΝ?>>.
Οππ, λέω εδώ το πράγμα γίνεται ενδιαφέρον ,πολύ σουρεάλ,και πριν προλάβω να ολοκληρώσω την σκέψη μου βλέπω στο βάθος ένα άλλο παρεάκι, μεταξύ τον οποίων και μια γυναίκα γύρω στα 50 η οποία κράταγε σφιχτά στο ένα χέρι την τσάντα της και στο άλλο μια σημαία, να έχουν ανέβει πάνω στην πλάκα του μνημείου και να φωτογραφίζονται από διαφόρους φωτορεπόρτερ. Το γαμάτο ήταν ότι κάποιοι από αυτους είχαν γονατίσει για να χωρέσει όλο το group στην αναμνηστική card-postal! Xαμογελούσαν σαν στρατιώτες που είχαν κατακτήσει κάποιο εχθρικό ύψωμα.
Παιδια σας λέω ο κόσμος έχει ξεφύγει τελείως. Δεν εξηγείτε αλλιώς. Ιδίως αν τον παίρνει και η κάμερα, σεληνιάζεται και κάνει ότι σαχλαμάρα μπορεί να θεωρεί εκείνη τη στιγμή ως μαγκιά. Τές πά, εκεί που έχω χορτάσει από γραφιλίκια έρχονται τα πλάνα από τα προηγούμενο βράδυ. Το βράδυ που συζητιότανε το σχετικό νομοσχέδιο... Βλέπω λοιπόν κάτι τύπους να ανάβουν καπνογόνα και να τα πετάνε στο προάυλιο της βουλής.Τι γινεται ρε πούστη μου, σκεφτομαι??? Μετά ακούω ότι είχαν στήσει γιγαντοοθόνη ώστε να παρακολουθούν την συνεδρίαση.Εκεί δε σας κρύβω ότι λύγισα... έμεινα άφωνος. Η όλη φάση είχε καταντήσει γήπεδο. Βλεπανε όλοι μαζί Βουλή! Υποθέτω τα καπνογόνα έσκασαν ως ένδειξη ενθουσιασμού μόλις κάποιος βουλευτής υπερασπίστηκε τα αιτήματα τους...
Το ρεπορτάζ τελείωσε αλλά όλο αυτό το τσίρκο εκτός από το να με διασκεδάσει με έκανε να νοιώσω ένα είδους στεναχώριας. Πώς έχουμε καταντήσει έτσι ως κοινωνία? Πώς φτάσαμε ως εδώ? Μια κοινωνία πρωτόγωνων. Δεν σεβόμαστε τίποτα πλέον όταν έχουμε ή νομίζουμε ότι έχουμε δίκιο. Έτοιμοι να κάνουμε οποιοδήποτε καραγκιοζιλίκι αρκεί να μας δείξει η τηλεόραση, να φανούμε. Χρησιμοποιούμε κάθε μέσο, θεμιτό ή όχι, μόνο και μόνο για να περάσει το δικό μας. Ακόμα και εθνικά σύμβολα γίνονται αντικείμενα εκμετάλευσης πιστεύοντας ότι με τον τρόπο αυτό θα ενισχύσουμε τις απόψεις μας. Δεν χρειάζονται επιχειρήματα, αρκεί ένα λάβαρο. Ποιός άλλωστε έχει ξεχάσει τον Χριστόδουλο που είχε κουβαλήσει τη σημαία της επανάστασης του 1821 από την Αγ. Λαύρα στη λαοσύναξη για τις ταυτότητες... Το χειρότερο όμως είναι ότι δεν σεβόμαστε τον συνάνθρωπο μας. Τον αντιμετωπίζουμε και αυτόν σαν εχθρό μας, επιζητώντας την εξόντωση του αρκεί να επιβιώσουμε εμείς.
Δεν ξέρω αν έχουν δίκιο ή άδικο οι φορτηγατζήδες. Δεν μπορώ να βιώσω τα προβλήματα τους, όπως και αυτοί δεν μπορούν να βιώσουν τα δικά μου. Άλλωστε το ατομικό με το συλλογικό δίκιο μπορεί να απέχουν έτη φωτός το ένα από το άλλο. Η εικόνα που παρουσιάζουν όμως στην διεκδίκηση των αιτημάτων τους είναι τουλάχιστον γραφική, αν όχι και ενοχλητική.
Πιστεύεις λοιπον κύριε φορτηγατζή μου ότι σε πνίγει το δίκιο? Μάλιστα,να σε καταλάβω. Κάνε την απεργία σου.Θα μου πεις ότι την έκανες και σε επιτάξανε,τι να έκανες? Είδες όμως που δυο μηνάκια μετά την βρήκες τη λύση? Κάνεις αποχή από την εργασία σου και είσαι και νομικά καλυμένος. Και βρήκες τρόπο να τροφοδοτείς και την αγορά μην στην πέσει στο τελος όλη η κοινωνία. Ανέβηκες και στην ΔΕΘ ,πήρες και στο κυνήγι κανά δυο γραφικά καπιταλόνια, πάντα με μια σημαία στο χέρι, έγινες πρώτη μούρη στις ειδήσεις και ό αγώνας συνεχίζεται. Έχω μια απορροία όμως.. τους δρόμους γιατί πρέπει να τους κλείσεις? Αν θυμάμαι καλά κάθε φορά που οι αγρότες, θεωρώντας και αυτοί ότι έχουν δίκιο έκαναν μπλόκα στις εθνικές οδούς , ήσουν ο πρώτος που τραμπουκιζόταν με περίσσιο πάθος μαζί τους, λέγοντας το κλασσικό πλέον ‘η ελευθερία του ενός τελειώνει εκεί που αρχιζεί η ελευθερία του άλλου’. Λες και η ελευθερία είναι μέγεθος μετρήσιμο, κάτι σαν οικόπεδο και λές μέχρι εδώ ειναι η δικιά μου μην τολμήσεις να περάσεις γιατί σε έσκισα! Πώς μπορείς λοιπόν τώρα κύριε και κλείνεις τους δρόμους ακόμα και μέσα στη Αθήνα? Καλά τα τσιτάτα αλλά ακόμα καλύτερα όταν εξηπηρετουν τα δικά μας συμφέροντα υποθέτω...
Αν πιστεύεις πραγματικά αυτό που λές ότι με τα νέα δεδομένα δεν έχεις λόγο να είσαι οδηγός και προτιμάς να το κάψεις, ξέρω και γω, καύτο. Φαντάσου 800 φορτηγά να καίγονται σε μια εθνική οδό τί θέμα θα γινόταν στα ξένα ΜΜΕ. Το CNN, BBC, Al Jazeera θα έκαναν πάρτυ!Όλος ο κόσμος θα μιλούσε για την επανάσταση των φορτηγών και θα έμενες και στην παγκόσμια ιστορία. Αλλά να ταλαιπωρείς τον συνάνθρωπο σου για να φωνάξεις για τα συμφέροντα σου είναι σαδίσμος. Γλυστράς και πέφτοντας θες να τραβήξεις όσους περισσότερους μπορείς. Ζούμε όλοι μαζί σε μια κοινωνία και θα πρέπει να διαφυλάξουμε το έλαχιστο σεβασμού σε κάποιους απλούς κανόνες. Δε σου αρέσει ο χ,y νόμος, η κυβέρνηση,το σύστημα όλο? Προσπάθησε να το αλλάξεις. Διαδήλωσε, απέργησε, συνδικαλήσου. Ακόμα και αν δε σου αρέσει η αστική δημοκρατία οργάνωσε επανάσταση να πάρεις εσύ την εξουσία!Κάνε κάτι! Τον συνάνθρωπο σου γιατί πρέπει να τον ταλαιπωρείς?
Και να δεχθώ ότι αδικήθηκες. Φίλε φορτηγατζή θα σου πω ένα μυστικό. Δεν είσαι ο μόνος. Αυτοί που ακολούθησαν μια πορεία στη ζωή τους επειδή τους είπαν ότι είναι το σωστό και κατέληξαν να παίρνουν 1000€ κάνοντας κάτι που δεν γουστάρουν δεν αδικήθηκαν? Ο ωρομίσθιος δάσκαλος που πληρώνεται με 350€? Η νοσοκόμα που παίρνει 1000€ και το επάγγελμα της δεν θεωρείται ‘βαρύ και ανθυγιεινό’? Και πόσες άλλες περιπτώσεις. Αδικημένοι μπορούμε να νοιώθουμε ή και να είμαστε όλοι, αλλά και οι αντιδράσεις πρέπει να κινούνται σε ένα πλαίσιο αξιοπρέπειας και σεβασμού στον συνάνθρωπο. Αν κάτι μας έχει απομείνει είναι η αξιοπρέπεια και δεν πρέπει να την θυσιάζουμε έτσι απερίσκεπτα.
Βασικά δεν πιστεύω ότι θα αλλάξει κάτι. Έτσι μας μάθανε να αντιδράμε και πολύ περισσότερο έτσι μας βολεύει να αντιδράμε. Με τις κάμερες παρούσες. Με άναρθρες κραυγές,με αλαλαγμούς, με κλωτσιές, μπουνιές . Με σημαίες και με ταμπούρλα. Με τον εύκολο δρόμο της αόριστης αντίδρασης. Έυχομαι κάτι όμως. Να μην ξανάδω αυτό το τσίρκο που είδα αυτές τις μέρες. Όλες αυτές τις γραφικότητες οι οποιές με προσβάλουν ως πολίτη και ως μέλος αυτής της κοινωνίας. Όλα αυτά που προσβάλουν την αισθητική μου. Μέσα στο χειμώνα οι κοινωνικές αντιδράσεις αναμένεται να ενταθούν. Καντε λοιπόν φίλοι διαμαρτυρόμενοι ότι πιστεύεται σωστότερο ώστε να διεκδικήσετε τα αιτηματα σας.Ένα πράγμα μην κάνετε όμως. Μην στήσεται άλλα πανηγύρια για χάρη των ειδήσεων των 8.
Αλήθεια όλοι αυτοί που είδαν την εικόνα τους στην τηλεόραση να κάνουν όλα αυτά πως να αισθάνθηκαν? Δε σας κρύβω ότι εγώ ντράπηκα λίγο. Ίσως για μένα, ίσως περισσότερο για λογαριασμό τους, δεν ξέρω...
kafkaσιος
