Σε μια κρίση απόλυτης βαρεμάρας και απάθειας -έχωκάτσειστονκαναπεκαιδενθακουνηθωμεχριτηδευτεραπαρουσιακιαςμηνπιστευωσεαυτη- αποφάσισα να βάλω να δω παιδικά. Όχι δεν μιλάμε για παλιμπαιδισμό, απλώς για μια ανάγκη να περάσεις την ώρα σου με κάτι που κάποτε σε γέμιζε χαρά. Το αποτέλεσμα είναι να βλέπω στον απογευματινό ύπνο ρομπότ-μπάλες, που από μακρυά έμοιαζαν με τη νέα έκδοση του fiat 500 σε άσπρο-μπλε, να πέφτουν από τον ουρανό στην κατεχάκη και είτε να με κυνηγάνε είτε να προσπαθώ με το αυτοκίνητο να αποφύγω κάποια άλλα. Το όνειρο κόπηκε απότομα σε μια σκηνή όπου η κολλητή μου μού ανακοίνωνε γεμάτη αγωνία ότι τα transformer προσγειώθηκαν στα jumbo! Για να συνέλθω έπρεπε να σιγουρευτώ ότι υπάρχει ακόμα ζωή, καθώς το όνειρο με άφησε με την αίσθηση που με είχε αφήσει το 1984 του orwell μόνο που σε αυτή τη περίπτωση φαινόταν ότι θα μας διοικούσαν τα ρομπότ και δη τα tranformer. Να βγω έξω από το σπίτι εκείνη τη στιγμή για να δω ότι κυκλοφορεί κόσμος ήταν αδύνατον στα χάλια που βρισκόμουν, οπότε η επόμενη σκέψη ήταν να ανοίξω την τηλεόραση να δω διαφημίσεις, θεωρώντας ότι αν παίζουν διαφημίσεις τότε σημαίνει ότι κάποιοι άλλοι σε αυτόν τον κόσμο τον γεμάτο ηρωικά χελωνονιντζάκια, χαζοχαρούμενες πάπιες, άγριους μαύρους πητ, βασανισμένες candy candy, θέλουν να πουλήσουν τα προϊόντα τους άρα καλά πάμε η κοινωνία είναι όπως την άφησα πριν 3 ώρες και στην τελική ανάμεσα σε όλους αυτούς μπορεί να ήταν και ο captain planet!
Μετά από όλον αυτό τον παραλογισμό του απογεύματος με προβλημάτισε το περιεχόμενο των παιδικών σειρών που αμέριμνα παρακολουθούν εκατομμύρια παιδάκια σε όλο τον κόσμο. Γιατί αν η επιρροή τους στα 26 μου είναι το παραπάνω όνειρο τότε δεν είναι τυχαίο που τα παιδάκια στα πέντε τους νομίζουν ότι κάποιος τα κυνηγάει στον ύπνο τους. Και πολύ ωραίος ο captain planet, αλλά δεν είναι τυχαίο που σε κάποιο όνειρο μου μικρή-με τη μορφή λίγο captain planet λίγο scooby doo! και την έκανα πάλι τη μαλακία μου- τον είδα να βάζει κατά λάθος φωτιά στο δωμάτιο μου. Άραγε όλοι μας οι φόβοι να ξεκινάνε από τις παιδικές σειρές που τόσο αμέριμνα μας άφηναν οι γονείς μας να βλέπουμε; Διότι δοκιμάστε να δείτε κάποια παιδική σειρά σήμερα και θα διαπιστώσετε ότι οι μισές προκαλούν stress στο τι θα γίνει και αν θα γλιτώσει ο καλός; Κι επίσης τι μηνύματα δίνουν σε ένα παιδάκι αυτές οι σειρές; Τι μήνυμα περνάει ένα στρουμφοχωριό με μία μόνο γκόμενα; Μια candy candy που ψάχνει να βρει την αγάπη; Ένας inspector gadget χωρίς iq που ωστόσο πάντα τα καταφέρνει; Ένας niels holgersson που ταξιδεύει πάνω σε μια πάπια;
burbuja
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου